Milusińskie, puszyste, lubiane przez rzeszę ludzi zwierzątko jest wspaniałe. Niektórzy jednak twierdzą, ze może być każdy kot, byle nie czarny. A jak już przebiegnie drogę to wtedy stanie się dramat, nieszczęście gotowe i cóż, trzeba stać w miejscu i czekać, na Godota najlepiej. Choć jest ponoć sposób może nawet sprawdzony, zapobiegający nieuchronnemu nieszczęściu należy splunąć przez lewe ramię dwa razy i raz przez prawe, wrócić się siedem kroków lub poczekać, aż kot wróci na drugą stronę drogi. Niebywałe zabiegi poczynić więc należy. Czy jednak na prawdę należy w to wierzyć? Pierwszymi kwestionującymi będą miłośnicy tych czworonogów a następnymi zagorzali chrześcijanie. Skąd bierze początek ów przesąd? Tu, niespodzianka, ze środowisk katolickiej Europy średniowiecznej. Ówcześni księża, wiedząc o czczeniu czarnych kotów przez pogan, panicznie bojąc się czarów sprawili, iż czarny kot popadł w niełaskę jako symbol złej mocy i konszachtów z czarami. Cóż, może najlepiej trzymać czarne koty na uwięzi? Koniczyny wiosną i latem na dworze w brud. Można zbierać, cieszyć się a jeżeli ktoś zna sposób nawet spożytkować. Szczęśliwcami są jednak ponoć Ci, którzy znajdą koniczynę z listkiem dodatkowym, czwartym. Jest to mutacja popularnej znanej wszystkim koniczyny, która występuje w postaci trzylistnej. Są ludzie, którzy uważają że prawdopodobieństwo znalezienia koniczyny czterolistnej jest większe w niektórych miejscach. Zostało oszacowane że jedna koniczyna czterolistna przypada na 10000 koniczynek trzylistnych. Tradycja mówi, że każdy listek tej rośliny coś symbolizuje pierwszy wiarę, drugi nadzieję, trzeci miłość a czwarty szczęście. Dlatego w cywilizacji zachodniej bardzo często można spotkać dzieci poszukujące tej rośliny na łąkach. Zgodnie z Księgą Rekordów Guinnessa znaleziona koniczyna o największej liczbie listków liczyła ich osiemnaście. Nie wiadomo jednak dlaczego istnieje taki przesąd i ile w nim prawdy. Może to sposób na ufantastycznienie naszego, szarego i brutalnego świata.