Zmiana w pojmowaniu problemu cierpienia, pojawiła się w okresie Młodej Polski, której twórcy zainspirowani zostali postawą św. Franciszka z Asyżu. Jej podstawy to pokora, braterstwo, miłosierdzie, pogodzenie z sobą, bliźnim, a przede wszystkim z Bogiem. Młoda Polska to afirmacja życia we wszystkich jego przejawach. Postawę tę głosi Jan Kasprowicz, w drugiej części swych hymnów. Wyznaje w nich winy ludzkości, które są przyczyną gniewu Boga. Natura ludzka targana jest wieloma sprzecznościami, ale człowiek dobrowolnie przyjmując cierpienie, przebaczając i kochając może przezwyciężyć jej ograniczenia. Krzyż odzyskuje swój ewangeliczny sens. Bohaterem późniejszych hymnów Kasprowicza, jest, więc człowiek pogodzony z Bogiem i znajdujący Jego ślad w przyrodzie. Motywy franciszkańskie widoczne są także w poezji Leopolda Staffa. Głosi on przekonanie, że smutek jest dziełem szatana, a radość jest tworzeniem bożym. Za najważniejsze wartości uznaje miłość, godność i zaufanie. Akceptuje cierpienie, gdyż wierzy w Bożą sprawiedliwość i nieomylność. Klasycznym dziełem, w którym poruszony jest problem cierpienia jest “Zbrodnia i kara” Dostojewskiego. Petersburg ukazany jest jako miejsce kulminacji zła. Ludzi zabijają choroby, nałogi a nędza deprawuje. Wrażliwemu człowiekowi trudno pozostać obojętnym, dlatego główny bohater, Raskolnikow, kieruje się emocjonalnymi pobudkami, by wykorzenić zło. Zabija lichwiarkę, jednakże zło pozostaje, jest go nawet więcej. Jego bunt podjęty jest w imię rozumu, nie miłości, stąd skazany na potępienie. Wobec cierpienia, jedynie postawa pokorna ma sens. Bułhakow w powieści “Mistrz i Małgorzata”, odpowiedzialnością za cierpienie obarczył ludzi. Z obawy o swe stanowisko Piłat wydaje wyrok skazujący niewinnego Chrystusa na śmierć. To tchórzostwo, któremu ulegają mieszkańcy Moskwy. Tylko miłość może przełamać strach i przynieść wyzwolenie. Cierpienie to cecha codziennej ludzkiej rzeczywistości, a do jego zaistnienia potrzebna jest świadomość. Literatura bardzo często była miejscem wytaczania procesu Bogu o cierpienia człowieka i świata. Zatem Bóg pochyla się nad cierpieniami i haniebną śmiercią. Artur Schopenhauer miał podobne rozumowanie cierpienia ja Budda. Głosił on skrajnie pesymistyczną filozofię. Według niego świat jest złem w samym sobie. Istotą życia jest zaś ból i cierpienie. Cierpienie definiuje jako uczucie przykrości, które wynika z niemożliwości zaspokojenia swoich potrzeb. Szczęście według niego, to stan krótki, wynikający z pokonania przeszkody. Osiągnięcie trwałego szczęścia nie jest możliwe, gdyż zaspokojenie pociąga za sobą nudę i nowe pragnienia. Schopenhauer wywarł wielki wpływ na literaturę i sztukę modernizmu. Przekonanie o nieustannym cierpieniu, inspirowało dekadentów. Ich niebo było puste, a Chrystus to jedynie bezsilny, cierpiący człowiek. Krzyż również nie stanowił dla nich symbolu zwycięstwa nad śmiercią, lecz był znakiem ludzkiej samotności. Przekonanie o bezsilności wobec cierpienia najlepiej przedstawił Jan Kasprowicz w cyklu swoich hymnów. Bóg w jego poezji nie jest przedmiotem uwielbienia, lecz oskarżonym. W świecie, który stworzył, człowiek na próżno szuka wartości. Nie może też liczyć na zbawienie, czego znakiem staje się obraz głowy Chrystusa owiniętej cierniową koroną.

Bankiet mieszany to typowy bankiet amerykański. Bankiet taki jest połączeniem dwóch styli, czyli siedzenia i stania. Aby zorganizować tego typu bankiet potrzebne jest dobre lokum, ponieważ w tym wypadku musi być możliwość podzielenia sali na kilka części. Jest tak, ponieważ cześć sali zajmują wtedy stoły z bufetem z kolei reszta jest poświęcona gościom, którzy mogą się dobrowolnie po niej przemieszczać. Na tego typu przyjęciu dba się przede wszystkim o dobre rozplanowanie powierzchni użytkowej, czyli o stoły i ich umieszczenie. Stoły mogą być umieszczone w centrum sali lub na boku, ale zdecydowanie ich ustawienie zależy do ilości gości i od tego, jakie są możliwości danego lokalu. Jeśli jest on mały naturalnie trzeba zaplanować wszystko tak, aby zyskać jak najwięcej powierzchni użytkowej. Na przyjęciach typu mieszanego goście sami biorą potrawy ze stołów i następnie mogą się udać do stołów pomocniczych. Tego typu bankiety cieszą się coraz większym powodzeniem, ponieważ znakomicie się spisują pod względem przygotowania. Bankiet zasiadany jest to nic innego jak uroczyste przyjęcie. Bankiety tego typu organizowane są z powodu między innymi komunii lub wesel. Na przyjęciach tych wszystkich obowiązują stroje wieczorowe nawet kelnerów, jednak oni z reguły zakładają smokingi lub fraki. Na bankiecie takim wszystko jest zapięte na ostatni guzik, czyli dba się tutaj nie tylko o wystrój sali, ale przede wszystkim o to, aby dobrze dobrać menu i aby obsługa był na jak najwyższym poziomie, wtedy przyjęcie można zaliczyć do udanych. Bankiet zasiadany to taki, na którym wszyscy goście siedzą, czyli mogą sobie swobodnie odpoczywać i musi on przebiegać według ustalonego porządku. Na początku bankietu zasiadnego serwowane są drinki i małe przekąski, czyli jest to typowy aperitif, następnie jest już większy posiłek i gospodarz zaprasza wszystkich do konsumpcji i do zajęcia miejsca. Miejsca te mogą być oznaczone lub dowolnie zajmowane, jak komu wygodniej. Wszystko w tego typu bankiecie odbywa się bardzo skrupulatnie, a więc każdy trzyma się tutaj odpowiednich zasad.