Od początku okupacji, Niemcy, budowali barierę społeczną pomiędzy ludnością żydowską i polską. We wrześniu 1939 roku w Krakowie nakazano noszenie opaski z niebieską gwiazdą Dawida. Od grudnia oznakowanie to obowiązywało już w całym Generalnym Gubernatorstwie. Kolejnym krokiem było skoncentrowanie Żydów w osobnych dzielnicach miast. Pierwsze getto powstało w Piotrkowie Trybunalskim, a do 1942 roku, utworzono ich ponad 400. W największym z nich warszawskim, żyło do 500000 Żydów. Drugie, co do wielkości było getto łódzkie. Ludności żydowskiej zakazano wszelkich kontaktów z Polakami. Niemcy wznosili mury odgradzające te społeczności. Ludzie po drugiej stronie muru, niegdyś sąsiedzi, byli teraz zupełnie obcy. Propaganda niemiecka podsycała też uprzedzenia antysemickie, poprzez umieszczanie plakatów z napisami typu: “Tyfus. Zakaz wstępu”. Żydom tłumaczono natomiast, że mury obronią ich przed polskimi antysemitami. Nadzór w zamkniętych gettach, nie wymagał licznych nakładów. W celu wykonywania niemieckich dyrektyw, powołano Rady Żydowskie, podległe władzą niemieckim. Holokaust, czyli wymordowanie 6 milionów Żydów europejskich, europejskich czasie II wojny światowej, był wynikiem rasizmu i przekonania o rzekomym spisku żydowskim w celu opanowania świata. Zbrodnię tę popełnił reżim hitlerowski początkiem XX wieku. Narzucił narodowi niemieckiemu przekonanie o jego rasowej wyższości i konieczności opanowania nowych terenów. Celem było zbudowanie takiego porządku publicznego, w którym to Niemcy decydowaliby o losach innych narodów. Ofiarą tej idei padło ponad 35 milionów ludzi, którzy polegli na polach bitew, w zbombardowanych miastach, bądź zamordowanych w obozach, więzieniach czy masowych egzekucjach. Zniszczeniu uległ też dorobek cywilizacyjny Europy: zbiory sztuki, świątynie, miasta. Zakwestionowano zasady moralne i ludzką solidarność. W szaleństwie II wojny światowej, mord na Żydach był szczególnie okrutny. Całkowicie bezbronni, rozproszeni po całym świecie, wśród obcych narodów, nie mogli przeciwstawić się hitlerowcom. Doskonale nadawali się pełnić rolę kozła ofiarnego. Za wszelką cenę chciano usunąć ich z “niemieckiej przestrzeni życiowej”. Fizyczny terror rozpoczął się po nocy kryształowej, kiedy bojówki niemieckie, zabiły kilkaset osób, a ponad 20000 Żydów umieszczono w obozach koncentracyjnych.

Najbardziej znany jest Mojżesz, który wyłowiony z wody znajda, wychowywany na dworze faraona. Został obrany człowiekiem, który miał wyprowadził lud żydowski z Egiptu, gdzie był prześladowany. Zarówno źródła historyczne, jak i biblijne mówią o siedmiu plagach egipskich, łącznie ze śmiercią pierworodnego syna faraona. Ostatecznie udało się uciec z Egiptu. Później stworzyli państwo Izrael ze stolicą w Jerozolimie, a najbardziej znanym królem był Salomon, uważany za najmądrzejszego z mądrych. Upadek i podbicie przez Babilon zapoczątkowało kolejny etap niewoli. Osobą najważniejszą jest rabin. Jest on odpowiedzialny za rozstrzyganie sporów, rozwiewanie wątpliwości religijnych i krzewienie wiary. Do Biblii dopuszczeni są wyłącznie mężczyźni. Pozycja kobiety jest podporządkowana mężczyźnie. Zaraz po narodzinach chłopiec musi zostać obrzezany, co wiąże go z Bogiem. Bardzo dużo jest nakazów związanych z życiem codziennym. W niedziele nie można wykonywać ciężkich prac, jest to szacunek dla odpoczynku. Potrawy spożywane nie mogą zawierać krwi, zwane są koszernymi. Nawet muszą być w specjalny sposób przyrządzane. Według wierzeń hinduizmu, każda żywa istota ma nieśmiertelną duszę. Nie jest ona tak doskonała jak istota boska, ale w religii istnieje wiele nakazów, które mają pomoc w uzyskaniu doskonałości i dostąpienia zaszczytu obcowania z bogiem. Tym samym nie można skrzywdzić żadnej istoty żywej. Nie wolno zabijać, niszczyć i bić. Wszyscy są sobie równi, hinduiści promują idee pacyfizmu i tolerancji. Wierzą też w reinkarnację. Jest to odradzanie się w nowej postaci zazwyczaj istoty wyższej, przy nowych narodzinach. Wszystko zależy od życia, jakie delikwent prowadził. Im więcej dobrych uczynków, tym lepsze wcielenie w następnym życiu. Hindusi wierzą tez w astrologię i magiczne działanie wód z rzeki Ganges. Codziennie są miliony pielgrzymów praktykujących kąpiel w rzece. Najważniejszymi księgami są Wedy. Spisane jeszcze w starożytności opisują wydarzenia z życia bogów, ich wojny, romanse. Opisują też stworzenie świata. Jest tam zawartych wiele kontrowersyjnych i interesujących zapisów, które pobudzają wyobraźnie odnośnie wizyt UFO na Ziemi.

Nie więcej niż 50000 Żydów, więźniów obozów, uciekinierów z gett, błąkających się po lasach, lub ukrywających wśród Polaków, doczekało dnia wyzwolenia. Około 250000 osób przeżyło wojnę na zesłaniu w głębi ZSRR, lub w polskim wojsku. Udział grupy przybyłych z Rosji komunistycznych Żydów, spowodował ożywienie stereotypu żydokomuny. Wielu Polaków obawiało się, że powracający Żydzi, będą chcieli odzyskać swoje majątki lub też zemścić się na donosicielach. Poczucie zagrożenia, było głównym powodem masowych wyjazdów z Polski. Nasilenie owych wyjazdów nastąpiło po pogromie w Kielcach w 1946 roku. Podburzony plotką o porwaniu polskiego dziecka, tłum bestialsko zamordował 42 osoby w budynku Komitetu Żydowskiego. Ponadto Żydzi padali też ofiarą zwykłych przestępców i bandytów. Ci, którzy przeżyli, rzadko wracali do swych rodzinnych miejscowości, gdyż ich domy w większości były już zamieszkane prze Polaków. Przez kilkanaście lata trwały próby odbudowy życia społecznego i kulturalnego, poprzez książki, prasę, działy synagogi, którymi opiekował się Związek Religijny Wyznania Mojżeszowego. Dla polskich Żydów wybuch wojny nie był zaskoczeniem. Sytuacja międzynarodowa była napięta już od wiosny 1939 roku. Na apel żydowskich partii, masowo wpłacano na fundusz wojenny. Ze składek zakupiono między innymi samolot imieniem Młodzieży Żydowskiej. Przed kampanią wrześniową do wojska powołano ponad 100 000 Żydów, do niewoli dostało się 60000 osób, a w walkach zginęło ponad 7000. Jeszcze w trakcie wrześniowych działań wojennych stało się jasne, że położenie ludności żydowskiej będzie niezwykle ciężkie. Wehrmaht i oddziały policji SS, traktowały Żydów ze szczególnym okrucieństwem. Dwie trzecie z półmilionowej masy ludzi uciekających przed Niemcami, stanowili Żydzi. Oni też, z wyraźną ulgą powitali na polskich ziemiach żołnierzy sowieckich. Zgłaszali się do oddziałów policji ludowej, podejmowali pracę w administracji, służbie zdrowia i szkolnictwie. Okupant sowiecki nie faworyzował jednak Żydów. Zlikwidowano żydowskie gminy religijne, synagogi i partie polityczne. W czerwcu 1940 roku, kilkadziesiąt tysięcy osób deportowano w głąb kraju. Z miesiąca na miesiąc życie w gettach toczyło się coraz gorszym torem. W jednej izbie w gettach łódzkim i warszawskim, mieszkało od 8 do 10 osób. Ciasnota, głód, brak pracy i środków do życia, przyczyniły się do zwiększenia śmiertelności. Instytucje zajmujące się samopomocą, nie były w stanie temu zaradzić, zaś Niemców nie interesowała ta sprawa. Miesięcznie na jedną osobę wypadało: 2,5 kg chleba, 20 dkg cukru i nieco kartofli i marmolady. Położenie mieszkańców w gettach większych było bardziej zróżnicowane. W Łodzi, większość z nich znalazła zatrudnienie w zakładach pracujących dla Niemców. W Warszawie głodującym pomagały Kuchnie Ludowe i Komitety Domowe. Sytuacja pogorszyła się po wybuchu wojny. Hitlerowców zaskoczyła liczba ludności żydowskiej. Okazało się, że skupienie ich w wielkich gettach skomplikowałoby problemy aprowizacyjne. Obawiano się też głodu, oraz nie było pewności czy da się takie masy ludzi wykorzystać przy pracy. Czyniono jednak pewne próby, zakładając nowe szopy i obozy pracy.

Religia, która powstała w Indiach w okolicach VI wieku przed naszą erą. Jej założyciel był syn jednego z królów panujących u podnóża Himalajów. Jego życie owiane jest legendami, a dzisiaj otaczany jest czcią. Obecnie istnieje kilka rodzajów buddyzmu, jednak w sowich podstawach wszystkie założenia są takie same. Według legendy stworzenie religii było jego przeznaczeniem. W momencie, kiedy ujrzał przepowiedziane cztery osoby: starca, chorego i martwego człowieka oraz żebraka, postanowił porzucić wystawne życie w domu ojca i oddać się medytacjom. Poszukiwania prawdy i wyzwolenia się od cierpienia trwały ponad 7 lat. W tym czasie poddawał się ascezie, nic nie jadł i kiedy wszystkie środki, łącznie z wędrówką nie przyniosły rezultatu, poddał się medytacji. Doznał oświecenia. Swoje założenia zebrał w Czterech Szlachetnych Prawdach; dotyczą one istoty cierpienia i zwalczania go. Następnie stworzył ścieżkę praktyki nazywaną Szlachetną Ośmiostopniową Ścieżką. Zawarte są w niej są prawdy, w jaki sposób trzeba postępować, aby osiągnąć stan nirwany. Są to między innymi medytacja, postanowienia i czyny. Nirwana to nic innego jak wyzwolenie, osiągnięcie stanu oświecenia. Bogowie mogą pomóc w osiągnięciu tego stanu dając wskazówki i rozwiewając wątpliwości. Jest wiele reguł, których przestrzeganie jest bardzo istotne w buddyzmie. Może to być golenie włosów (mnisi), codzienna medytacja, traktowanie z szacunkiem każdej istoty żywej. Buddyści bowiem wierzą, że każdy uczynek ma wpływ na teraźniejszość, przyszłość i następne narodziny. Jest to dość szerokie pojęcie. Teoretycznie przyjmuje się, że religie pogańskie to wszystkie wyznania, które odrzucają wiarę w jednego Boga. Według tradycji chrześcijańskiej, jest to Jezus Chrystus i Bóg Wszechmogący. Religie pogańskie najczęściej opierają się wykorzystywaniu sił przyrody i wznoszenie modłów do bogów ziemi, powietrza, ognia i wody. Najbardziej znaną pogańską religią, która istnieje do dziś, jest tradycja celtycka. Wokół Celtów narosło wiele mitów i legend. Była to szeroko zakrojona akcja zarówno ze strony władców starożytnego Rzymu, jak i późniejszego chrześcijaństwa. Na pewno była to religia brutalna. Możliwe, że składano ofiary z ludzi, wierzono w totemy zwierzęce. Bardzo ważne zwierzęta to dzik i niedźwiedź. Wśród roślin czołowe miejsce zajmowała jemioła – szczególnie jak rosła na dębie. Wtedy najwyższy kapłan miał przywilej ścięcia jej złotym sierpem. Wykorzystywano ją później w obrzędach religijnych. Cala religia oparta była na cyklu Księżyca i był on uważany za najważniejsze bóstwo. Najmłodsza ze wszystkich światowych religii. Jednocześnie staje się coraz bardziej popularna i coraz bardziej kontrowersyjna. Coraz więcej wyznawców i wzrost zagorzałych wyznawców powoduje zagrożenia dla zachodniego, chrześcijańskiego świata. Za twórcę islamu uznaje się Mahometa. Był to kupiec, który pewnego dnia doznał oświecenia. W wyniku kontrowersyjności swoich poglądów została zmuszony do ucieczki z Mekki (skąd pochodził) do Medyny w 622 roku naszej ery. Data ta jest uważana za początek kalendarza islamskiego. Mimo początkowych trudności, Mahomet zdobywał coraz więcej zwolenników. W rezultacie rozpoczął podboje, które do dnia jego śmierci doprowadziły do podporządkowania prawie całego Półwyspu Arabskiego. Następcy Mahometa przyjęli tytuł kalifa i zwierzchnictwo nad nowym porządkiem. Podstawą religii jest Święta Księga zwana Koranem. Zapisane są w niej najważniejsze prawdy i zalecenia odnośnie życia. Można śmiało powiedzieć, że Koran kontroluje nawet najmniejszy element życia swoich wyznawców.