Często sympatyczny, czarny pan, którego boją się dzieci ponieważ wygląda nietypowo i przed którym drżą dbające o porządek gospodynie domowe. Kominiarz, przynosi szczęście, jednak po zobaczeniu go należy niezwłocznie złapać się za guzik to też nie koniec naszych działań, należy zobaczyć mężczyznę w okularach wtedy czeka nas szczęście, jeśli zobaczymy wcześniej kobietę w okularach, to znaczy, że szczęścia dla nas nie wystarczyło. Kobiety niczemu winne, powinny chyba przestać zakładać na nos okulary, jeśli wybierają się w miejsce publiczne, notabene nie rozumiem, dlaczego to zawsze kobieta jest oznaką pecha? Jakieś szowinistyczne fatum, którego sprawcami są wymyślacze przesądów. Żyjąc w XXI wieku, niektórzy z nas na prawdę wierzą, że kominiarz jest sprawcą szczęścia, dlaczego nie piekarz? Albo listonosz? Kucharka? Źródła tego przesądu upatrywać można się ponoć w czasach kiedy palenisko było sercem domu a kominiarz jego strażnikiem, guzik to dawny amulet, a mężczyzna w okularach został dodany żeby było trudniej, chyba. To chyba najbardziej absurdalny i najdziwniejszy przesąd znany z naszej kulturze. Dzień przeklęty, który nie przynosi nic dobrego (ciekawe co na to, ludzie, którzy w takim dniu się urodzili?) O tym przesądzie wiedzą już dzieci i nikt nie wie dlaczego nie może być to dzień szczęśliwy a na przekór temu Katarzyna Sobczyk śpiewa ” Trzynastego wszystko zdarzyć się może, trzynastego świat w różowym kolorze” Ten przesąd jest dziełem zbiegu przypadków. Ich składową są być może Babilonia i chrześcijaństwo. W starożytnej Babilonii, wierzono że liczba dwanaście to liczba święta, na niej opierał się porządek świata- dzień podzielono na 12 godzin dnia i nocy, rok na 12 miesięcy. Ponadto było 12 znaków zodiaku a liczba 13 następująca po dwunastce uważana była za symbol niszczenia tego co idealne. Piątek zaś, jest dniem, w którym to dla chrześcijan wydarzyła się największa tragedia religijna-śmierć Jezusa Chrystusa. To przesąd, którego przyczyny-piątków trzynastego nie da się usunąć. Pomimo to, pamiętać należy, ze trzynastego, nawet w grudniu jest wiosna.

Jakim więc dowodem na istnienie UFO jest zdjęcie, które przedstawia rzekomo jeden z nich? Cóż, fotografie UFO mimo iż bywają naprawdę intrygujące, mimo iż wyglądają narpawdę rzeczywiście, zbyt często okazują się zwykłą grą świateł na niebie, ciemniejszą chmurką czy po prostu plamką brudu na obiektywie. Dlatego nie można powiedzieć, że stanowią one bardzo dobry materiał dowodowy w tej sprawie. Nagranie na kamerę UFO jest o wiele bardziej wiarygodne, ale mimo wszystko pojawianie się tajemniczych obiektów latających nie wywołuje już takiego poruszenia jak kiedyś, ponieważ bardzo prosto jest je sfabrykować. Nie ma w tym, prawdę mówiąc, nic trudnego. Może to zrobić każdy nastolatek, który ma dostęp do komputera i zna się troszkę na programie do edycji filmów lub zdjęć. Taką fotografię można wykonać w kilka minut. Wydaje się zatem, że z naszej planety nigdy nie znajdzie się niezbity dowód na to, że nie jesteśmy sami we wszechświecie. Pozostają tylko spekulacje, nagrania, relacje, oraz właśnie zdjęcia i na nich musimy opierać wszystkie teorie. Stephen Woolhouse jest jednym z tysięcy farmerów w Wielkiej Brytanii. Kiedy obudził się nad ranem trzynastego marca tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego trzeciego roku nie wiedział, że lada chwila dołączy do grona ludzi, którym udało się uwiecznić widok UFO nad ich niebem. Własnie to się stało – nad jego farmą na dłuższy czas zawisł niezidentyfikowany obiekt latający. Była to kula niewiadomej wielkości, która tkwiła bez ruchu na niebie, a Stephen kiedy tylko ją zauważył, ostanowił zagrać na kamerę wideo. To jest o wiele ciekawsze niż samo zrobienie fotografii, ponieważ taki materiał jest o wiele cięższy do podrobienia, ale udało mu się – nagrał kilkanaście minut lewitowaniu UFO nad jego farmą, po czym wzniosło się wysoko w niebo i nigdy nie powróciło. Oddał taśmę do ekspertyzy, by specjaliści ocenili wielkość obiektu oraz odległość, w jakiej tkwił w powietrzu od Ziemi. Okazało się, że nagranie nie jest sfabrykowane. Ile jest takich nagrań, być może rejestrujących odwiedzających nas Obcych?

Najbardziej znany jest Mojżesz, który wyłowiony z wody znajda, wychowywany na dworze faraona. Został obrany człowiekiem, który miał wyprowadził lud żydowski z Egiptu, gdzie był prześladowany. Zarówno źródła historyczne, jak i biblijne mówią o siedmiu plagach egipskich, łącznie ze śmiercią pierworodnego syna faraona. Ostatecznie udało się uciec z Egiptu. Później stworzyli państwo Izrael ze stolicą w Jerozolimie, a najbardziej znanym królem był Salomon, uważany za najmądrzejszego z mądrych. Upadek i podbicie przez Babilon zapoczątkowało kolejny etap niewoli. Osobą najważniejszą jest rabin. Jest on odpowiedzialny za rozstrzyganie sporów, rozwiewanie wątpliwości religijnych i krzewienie wiary. Do Biblii dopuszczeni są wyłącznie mężczyźni. Pozycja kobiety jest podporządkowana mężczyźnie. Zaraz po narodzinach chłopiec musi zostać obrzezany, co wiąże go z Bogiem. Bardzo dużo jest nakazów związanych z życiem codziennym. W niedziele nie można wykonywać ciężkich prac, jest to szacunek dla odpoczynku. Potrawy spożywane nie mogą zawierać krwi, zwane są koszernymi. Nawet muszą być w specjalny sposób przyrządzane. Według wierzeń hinduizmu, każda żywa istota ma nieśmiertelną duszę. Nie jest ona tak doskonała jak istota boska, ale w religii istnieje wiele nakazów, które mają pomoc w uzyskaniu doskonałości i dostąpienia zaszczytu obcowania z bogiem. Tym samym nie można skrzywdzić żadnej istoty żywej. Nie wolno zabijać, niszczyć i bić. Wszyscy są sobie równi, hinduiści promują idee pacyfizmu i tolerancji. Wierzą też w reinkarnację. Jest to odradzanie się w nowej postaci zazwyczaj istoty wyższej, przy nowych narodzinach. Wszystko zależy od życia, jakie delikwent prowadził. Im więcej dobrych uczynków, tym lepsze wcielenie w następnym życiu. Hindusi wierzą tez w astrologię i magiczne działanie wód z rzeki Ganges. Codziennie są miliony pielgrzymów praktykujących kąpiel w rzece. Najważniejszymi księgami są Wedy. Spisane jeszcze w starożytności opisują wydarzenia z życia bogów, ich wojny, romanse. Opisują też stworzenie świata. Jest tam zawartych wiele kontrowersyjnych i interesujących zapisów, które pobudzają wyobraźnie odnośnie wizyt UFO na Ziemi.

Przesądy są ponoć po to, żeby ludzie mogli na coś zrzucić odpowiedzialność za niepowodzenie w działaniu lub podczas dnia. Temu służy czarny kot czy rozbite lustro. Ponadto ludzie w coś wierzyć muszą a przesądy urozmaicają szare, smutne i smętne życie, które zostawia nam często wiele do życzenia. Dzięki wierzeniom możemy poczuć inny, świat towarzyszący naszemu. Przywołane przeze mnie przykłady oraz wiele innych wierzeń mają też funkcję magiczną. Pozwalają ludziom przez chwilę poczuć magię, z którą bez przynoszącej szczęście koniczyny czy kominiarza nie mają do czynienia. Ponadto Przynoszące nieszczęście, zwiastujące tragedię wydarzenia i działania mają noszą miana przestrogi i możliwości wytłumaczenia zdarzeń, które bez zjawisk paranormalnych często byłyby niewytłumaczalne. A z przesądami, masz zły dzień? Pewnie przeszedłeś pod drabiną. Dobytek zjadły Ci myszy? Pewnie odmówiłeś/odmówiłaś czego ś kobiecie ciężarnej. Zdarzenia stają się skutkami a wytłumaczenia są tak banalne. Tylko czy aby na pewno właściwe? Kojarzy się nieodzownie z końmi ale jest tez kolejnym po czterolistnej koniczynie zwiastunem szczęścia. Często spotkać można domy czy budynki, nad drzwiami których wisi podkowa a nawet większa ich ilość. Najczęściej wyznawców tego przesądu znajdziemy na wioskach, bądź w małych miejscowościach. W dawnych czasach nie było domostwa, nad którego drzwiami nie wisiałaby srebrna, blaszana, złota czy miedziana podkowa. Mogła być rzeźbiona lub gładka. Zawsze jednak przynosiła szczęście domownikom. Dlaczego? Podkowa odstrasza ponoć czarownice, które boją się koni. Z podkową wiąże się też legenda która wiąże jej ochronną moc z osobą św. Dunstana, który zanim został arcybiskupem, pracował jako kowal. Odwiedził go przebrany szatan żądający podkucia kopyta. Dunstan rozpoznał szatana, związał go, przybił do ściany i dźgał rozpalonym żelazem, aż usłyszał prośbę o litość Wypuścił diabła dopiero wtedy, gdy ten przysiągł, że będzie omijał domy, których mieszkańcy przybiją do drzwi podkowę zwróconą końcami ku dołowi. W baśni mówiło kto jest najpiękniejszy w świecie. Dzisiaj jeśli ktoś je stłucze, grozi mu pech jak z Polski do Księżyca. Pech, nie dość, że groźny to jeszcze długotrwały bo aż siedmioletni. O zgrozo! Recepta najlepsza to usunąć wszystkie lustra w otoczeniu a co najmniej uważać i obchodzić się z nimi bardzo ostrożnie. Przesąd, o dziwo wywodzi się z czasów, kiedy nie było jeszcze luster. Wtedy to w ich zastępstwie ludzie przeglądali się w tafli wody. W wizerunku tym, według wierzeń mieszkała ludzka dusza, która w trakcie przeglądania opuszczała ciało. Gdy odbicie zostało zmącone przez wiatr, oznaczało to zamęt w duszy. Obraz w lustrze jest stabilniejszy i czystszy, jednak gdy zostanie zepsuty, przez rozbicie lustra w duszy powstaje chaos. Duchy mieszkające w lustrze, zaczynają się mścić za zniszczenie ich miejsca zamieszkania. Rzymianom zawdzięczamy przekonanie o siedmiu latach, przez które będzie prześladował nas pech. To właśnie tyle ciało i dusza potrzebują, żeby się odnowić i przerwać działanie pecha.